تبليغاتX
سقف

بیوگرافی داریوش مهرجویی
یکشنبه هجدهم آذر 1386 ساعت 11:36

بیوگرافی و توضیحات:

نام:داریوش مهرجویی

تاریخ تولد:۱۳۱۹

لیسانس فلسفه از دانشگاه UCLA

-----------------------------------------------------

پس از اتمام تحصیل در امریکا مدتی سردبیری نشریه پارس ریویودر لس آنجلس را به عهده گرفت.در سال ۱۳۴۵ به ایران بازمی گردد و فیلم تجاری الماس ۳۳ را می سازد که با شکست همه جانبه رو به رو می شود.درسال ۱۳۴۸ و با ساخت فیلم گاو به همراه فیلم قیصر ساخته مسعود کیمیایی پایه گذار نوع جدیدی از سینما می شود.

در سال ۱۳۶۸ با ساخت فیلم هامون،زندگی روشنفکران را به تصویر می کشد که سخت مورد پسند منتقدان و تماشاگران قرار می گیرد و بعدها در نظر سنجی های مختلف به عنوان فیلم محبوب تماشاگران انتخاب می شود.

در سال ۱۳۷۶ مهرجویی داستان بسیار زیبای درخت گلابی نوشته گلی ترقی را به تصویر می کشد که یکی از ماندگارترین فیلم های نوستالژیک سینمای ایران نام می گیرد.

بعد از ساخت درخت گلابی،مهرجویی با ساخت دو فیلم بلند:میکس(۱۳۷۸)و بمانی(۱۳۸۰) هیچگاه نتوانست موفقیت های پیشین را تکرار کند.فیلم سنتوری از ساخته های او و با بازی بهرام رادان و گلشیفته فراهانی توقیف شد و  اجازه نمایش نیافت.سنتوری در جشنواره فیلم فجر به همراه فیلم اخراجی ها به عنوان فیلم منتخب مردم انتخاب شد و بهرام رادان نیز برای بازی در این فیلم برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد جشنواره شد. 

-----------------------------------------------------

برنده جایزه بهترین کارگردانی:

هامون/جشنواره فیلم فجر(۱۳۶۸)

پری/جشنواره فیلم فجر(۱۳۷۳)

برنده جایزه بهترین فیلمنامه:

هامون/جشنواره فیلم فجر(۱۳۶۸)

سارا/جشنواره فیلم فجر(۱۳۷۱)

کاندید جایزه بهترین کارگردانی:

تمام فیلم هایی که بعد از انقلاب ساخته!

کاندید جایزه بهترین فیلمنامه:
اجاره نشین ها/جشنواره فیلم فجر(۱۳۶۵)

پری/جشنواره فیلم فجر(۱۳۷۳)

لیلا/جشنواره فیلم فجر(۱۳۷۵)

بمانی/جشنواره فیلم فجر(۱۳۸۰)

-----------------------------------------------------

بخشی از فیلم شناسی:

الماس ۳۳(۱۳۴۶)

گاو(۱۳۴۸)

آقای هالو(۱۳۴۹)

پستچی(۱۳۵۰)

دایره مینا(۱۳۵۳)

مدرسه ای که می رفتیم(۱۳۵۹)

اجاره نشین ها(۱۳۶۵)

شیرک(۱۳۶۶)

هامون(۱۳۶۸)

بانو(۱۳۷۰)

سارا(۱۳۷۱)

پری(۱۳۷۳)

لیلا(۱۳۷۵)

درخت گلابی(۱۳۷۶)

دختر دایی گمشده(از قصه های کیش،۱۳۷۷)

میکس(۱۳۷۸)

بمانی(۱۳۸۰)

مهمان مامان(۱۳۸۲)

سنتوری(۱۳۸۵)

نوشته شده توسط نازنین | موضوع: سینما | لینک ثابت |
استاد تولدت مبارک!
شنبه سوم آذر 1386 ساعت 18:33

نفسم حبس شده،بالا نمی آید.مردم اما باز هم زنده شدم.یک جمله ی کوتاه دنیا را بر سرم آوار کرد،زندگی و کامم را تلخ تر و روحم را افسرده تر.

"بابک بیات درگذشت"

بی صدا گریه کردم تا مبادا کسی متوجه اشک ریختنم شود و غرورم...

دوستش داشتم به اندازه ی تمام دنیا،به اندازه ی خاطراتم،به اندازه ی عاشقانه هایم.بتم بود و قهرمان رویاهایم.با ملودی هایش زندگی می کردم،اشک می ریختم و امید می گرفتم.تصور اینکه دیگر ملودی نسازد برایم غیر ممکن بود و اصلا به این مسئله فکر نمی کردم.بیمار بود،اما،نباید می رفت چون من دوستش داشتم.ذکر هر روزم شفایش بود.روزی که رفت همه می دانستند غیر از من.آن روز را هم با آرزوی شفایش گذراندم اما،ششم آذر همه چیز تمام شد...پاییز سیاه بودنش را به رخم کشید و آذر داغ بودن آتشش را،با داغی که بر دلم گذاشت...طلایه دار رفت و به مانی عزیزش،شاملو،واروژان و ... پیوست.رفت تا به اشک های ما در این دنیا بخندد.رفت تا هر روز روز شکستن بغض من باشد.رفت تا دل به عکس هایی ببندم که تنها دلخوشی ام هستند و دل به قلمی که بی وقفه در غم نبودش می نویسد.دل به ملودی هایی ببندم که حالا رنگ و بوی دیگری برایم دارند.دلم گرفت برای غریبانه رفتنش،برای مهربانی و سکوتش،برای صدای بی صدایش.دلم گرفت که به دیدنش نرفتم،ساده ترین کاری که از دستم برمی آمد و دریغ کردم.

دوست داشت برود،از نگاه ها حرف هایش در چند ماه آخر مشخص بود.خسته بود از من و ما تکراری،از مکررات خسته کننده ی ما و بالاخره رفت.رفت و آرامش را یافت و جالب اینجاست که من و تو و ما برای آدمی می گرییم که به آرامش رسیده ولی خودمان در منجلاب دنیا دست و پا می زنیم و اسمش را زندگی نهاده ایم.زندگی که معنی زنده بودن را نداشته باشد خود ذلت است،بابک بیات در تمام طول عمر خود زنده بود به معنای واقعی،زندگی می کرد این ها همه از آثارش مشخص است.

صحبتی از بی مهری هایی که بعد از مرگ به استاد شد نمی کنم،این آپ فقط به او اختصاص دارد،اویی که دلیل بودن این وبلاگ و امید نویسنده اش است و اولین سالگرد تولد دوباره اش.

راستی یادمان نرود که تولد افسانه ی تکرار ناشدنیمان را تبریک بگوییم.

استاد تولدت مبارک!

برای دیدن عکس ها به ادامه مطلب مراجعه کنید.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط نازنین | موضوع: موسیقی | لینک ثابت |