
قصد نداشتم به این زودی ها آپ کنم،اما...
سال هاست که شاهد هیچ پیشرفت چشمگیری در موسیقی این مملکت نیستیم.هرچه هست پسرفت است و عقب نشینی.هرچند گاهی جرقه هایی به وسیله ی تعدادی انگشت شمار از هنرمندان واقعی زده می شود و کورسوی امیدی را ایجاد می نماید ولی باید پذیرفت که این تعداد هنرمند به تنهایی قدرت حل تمامی مشکلات را ندارند.دیر زمانیست که به گوش سپردن به موسیقی های نازل عادت کرده ایم و اگر در این آشفته بازار یک قطعه در سطح عالی به دستمان برسد از شدت ذوق سر از پا نمی شناسیم.
مدت هاست که در حال استفاده از ذخیره های درخشان خود هستیم و تنها به پیشینه ی خود افتخار می کنیم.هرگاه خواستار شنیدن اثری درخور شعور ایرانی هستیم لاجرم باید به موسیقی های دهه پنجاه پناه ببریم.از جانگیری دوباره ی پاپ تا کنون هنرمند که نه،اشخاص بسیاری وارد این عرصه شده اند که در میانشان افرادی واقعا هنرشناس بودند و تعداد انبوهی نیز به لطف پشتوانه های مختلف(!)پا به این عرصه نهادند.
قریب به ۶ سال است که به صورت مستمر پیگیر اخبار و وقایع موسیقی و اثار منتشر شده در آن هستم و در طول این سال ها تنها چند هنرمند را هنرمند واقعی یافتم،کسانی که برای شعور ملت خود ارزش قائل هستند.هرچند گاهی از آنان نیز لغزش های دور از انتظاری سر می زند ولی در هر صورت به شعور مخاطب توهین نمی کنند.در طول این سال ها اکثر اثار منتشر شده را خریداری کردم و سعی نمودم برای یک بار هم که شده آنان را از اول تا به اخر گوش دهم(باور بفرمایید در بعضی مواقع بسیار سخت است و طاقت فرسا).از نازل ترین اثر تا بهترین را شنیدم تا بتوانم درک درستی از موسیقی کشورم به دست آورم.باور بفرمایید گاه بسیار ضجر می کشیدم از شنیدن موسیقی های نازل و از سوی دیگر دیدن اشتیاق مردم برای تهیه ی این نوع آثار،اما تنها مسئله ای که باعث دلگرمی ام میشد این بود که در کشوری زندگی می کنم که به استاد و پیشکسوت در هر عرصه ای احترام گذاشته می شود(البته از سوی هنرمندان)و هیچ گاه یک شخص تازه کار به خود این اجازه را نمی دهد که به اساتید این مرز و بوم توهین کند.به این عقیده سخت معتقد بودم تا اینکه در یکی از مجلات مصاحبه ای از اسطوره ی تاریخ موسیقی ایران،پدیده ی تکرار نشدنی (!)استاد(!!!!!!!!!!!)بنیامین خواندم.ایشان مثل همیشه کوه اعتماد به نفس بودند و از خود و کاهایشان راضی.تا اینجای کار مشکلی نبود اما نکته ی اصلی اینجاست که استاد بهادری در پاسخ به سوالی که در مورد استاد بابک بیات از ایشان پرسیده شده بود فرمودند:در دوره ای خوب درخشید!!!
دقت بفرمایید در دوره ای.یعنی این کوه اعتماد به نفس اعتقاد دارد که افسانه ی موسیقی ایران تنها دوره ای در اوج بوده و آنگاه در مصاحبه ای دیگر اذعان می دارد که:من با ترانه هایم درگیری های فلسفی دارم.نمی دانم میان ساعت و دیوار و چشم و قلب از نظر فلسفه و منطق چه ارتباطی وجود دارد که باعث بروز درگیری در ذهن این نابغه ی قرن می شود.منکه هر چه قدر کتاب منطق و مکتب های فلسفی مختلف را زیر و رو کردم هیچ نشانی از ارتباط میان ساعت و دیوار و چشم و قلب نیافتم.مطمئنا اگر استاد بیات از بنیامین تعریف می کرد،این درخشش تا به ابد ادامه داشت ولی چون ایشان در آخرین مصاحبه های خود صراحتا اعلام فرموده بودند که آثار جدید منتشر شده(و البته پر فروش) در نازل ترین سطح هستند،پس بنابر مکتب فلسفی این فیلسوف نو ظهور تنها در دوره ای به سوی کمال پیش رفتند و از آن پس از منبع ذوق و هنر فاصله گرفتند.همان منبعی که امثال مقدم و بنیامین و ... در رسیدن به آن بسیار خوب ظاهر شدند.
قضاوت در مورد این سخن را به عهده ی شما می گذارم،اما عزیزان این من و شما هستیم که باید به این اقا و امثال او مرتبه و درجه اش را در عالم موسیقی یادآور شویم،این من و شماییم که با خریداری آثارش به او این شبه را وارد می کنیم که بهترین است و نابغه...
راستی استاد بنیامین که با داشتن حدود۱۸-۱۷ پیشنهاد برای بازیگری در این عرصه نیز صاحب نظر محسوب می شوند در مورد مسعود کیمیایی نظر جالبی داشته:قیصر فیلم خوبی بود!!!!!!!!!!!!!
یعنی بقیه ی فیلم های استاد از نظر این منتقد بزرگ موسیقی و سینما فاقد ارزش هستند.
واقعیت این است که در ابتدا نمی دانستم از کجا شروع کنم و اکنون نیز نمی دانم این مطلب را چگونه به پایان ببرم،تنها می توانم بگویم:
گفتنی ها کم نیست
من و تو کم گفتیم
مثل هذیان دم مرگ از آغاز
چنین در هم و بر هم گفتیم...
-
اولین ایرانی که در مرداد ماه سال 1279 از سفر مظفرالدین شاه به فرانسه فیلم برداری کرد،میرزا ابراهیم خان عکاس باشی نام داشت.
· اولین محلی که برای نمایش فیلم در تهران تاسیس شد در خیابان امیر کبیر فعلی یا چراغ گاز سابق بود.این محل توسط میرزا ابراهیم خان صحاف باشی و در سال 1282 تاسیس شد.
· در سال 1286 سالن نمایش فیلم«روسی خان»در خیابان فردوسی(علاالدوله سابق)و نیز سالن نمایش«اقایوف»در مقابل مدرسه دارالفنون تاسیس شد.رفتن به این سالن ها توسط شیخ فضل الله نوری تحریم شد،اما این تحریم بعدا از سوی ایشان لغو گردید.
· در سال 1291 سالن نمایش «ارتاشس پاتمانگریان» توسط «اردشیر خان ارمنی» در خیابان فردوسی کنونی تاسیس شد.
· در سال 1294 میرزا ابراهیم خان عکاس باشی اولین فیلم بردار ایرانی در گذشت.
· در سال 1296 اولین سالن سینمای زنانه توسط خان بابا معتضدی تاسیس شد.
· در سال 1303 فیلم «علف»از زندگی کوچ ایل بختیاری توسط «ارنست می شودساک» و «مریان سی گوپر»ساخته شد.
· اولین فیلم سینمایی به سبک امروز در سال 1303 توسط علی وکیلی ساخته شد.این فیلم در لابی «گراند هتل» نمایش داده شد.
· در سال 1304 اولین فیلم حرفه ای توسط خان بابا معتضدی ساخته شد.او تا سال 1310 به فیلم سازی مشغول بود.
· در سال 1307 « ارتاشس پاتمانگریان» که در سال 1242 متولد شده بود و از پیشگامان سینمای ایران به شمار می رفت،بدرود حیات گفت.
· در سال 1307 اولین نشریه سینمایی به صاحب امتیازی علی وکیلی اجازه انتشار یافت.علی وکیلی در سال 1309 اولین شماره نشریه خود را انتشار داد.
· در سال 1308 «اوانس اوگانیانس»به ایران آمد و اولین فیلم ایرانی به نام «آبی و رابی»را ساخت.
· اولین نقد سینمایی در سال 1309 درباره فیلم «آبی و رابی» انجام شد.این نقد که در روزنامه اطلاعات به چاپ رسید،بدون نام بود.
· در سال 1309 ساخت سینما «پالاس» که در محل سابق سینما «تهران» بنا شده بود،نیمه تمام می ماند.
· در سال 1309 «ابراهیم مرادی»فیلمی به نام «انتقام برادر» می سازد،اما این فیلم به دلیل تداشتن مجوز ساخت،ناتمام می ماند.
· سال 1310 اولین فیلم ناطق نمایش داده می شود.
· در سال 1311 اوانس اوگانیانس،فیلم«حاجی بابا آکتور سینما» را ساخت.
· در سال 1312 «عبدالحسین سپنتا»در کشور هندوستان فیلم «دختر لر»یا «جعفرو وگلنار» را می سازد.
· در سال 1313 عبدالحسین سپنتا در هندوستان فیلم «فردوسی و شیزین و فرهاد» را ساخت.
· در سال 1315 سپنتا فیلم «چشمان سیاه» را می سازد.آخرین فیلم سپنتا در هند،فیلم «لیلی و مجنون» است.
· در سال 1324 نخستین فیلم خارجی توسط «دکتر اسماعیل کوشان» دوبله می شود.
· در سال 1326 استودیو «میترا فیلم» تاسیس می شود.در این استودیو فیلم «طوفان زندگی» به کارگردانی «علی دریابیگی» ساخته می شود.
· در سال 1327 فیلم «طوفان زندگی» نمایش داده می شود.
· در روز ششم دی ماه 1327 اولین فیلم پرفروش و پر بیننده ی سینمای ایران به نام «شرمسار» به بازار می آید.این فیلم توسط استودیو پارس فیلم ساخته شد.
· در سال 1329 مصوبه سینماها و موسسات نمایشی آماده شد.
· در سال 1331 (آذر ماه) فیلم معروف «ولگرد» به کارگردانی «رئیس فیروز» به بازار آمد و بالاترین فروش فیلم تا آن زمان را به جا گذاشت.
· در 29 اسفند سال 1333 فیلم «چهار راه حوادث» به کارگردانی ساموئل خاچیکیان روی اکران آمد.
· در 21 فروردین 1334 استودیو پارس فیلم،فیلم دیگری به نام «امیر ارسلان نامدار» را ساخت.این فیلم رکورد فروش های قبلی را شکست.هنرپیشگان این فیلم «ایلوش» و «روفیا» بودند که به ترتیب نقش امیر ارسلان و فرخ لقا را بازی کردند.
· در هشتم اسفند 1342 فیلم « ضربت» ساخته ساموئل خاچیکیان روی اکران آمد.
· در سال 1342 دانشکده هنرهای دراماتیک تاسیس شد.
· سال 1344 سال تصویب نامه صدور پروانه نمایش فیلم ها بود.
· سال 1345 سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران تاسیس شد.
· در سال 1345 فیلم معروف «قیصر» ساخته مسعود کیمیایی به نمایش در آمد.این فیلم در فروش به رکورد بی سابقه ای دست یافت.
· در سال 1349 مرکز اموزش فیلم سازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آماده ی بهره برداری شد.
· سال 1350 مصادف با عرضه ی هشتاد فیلم و پر محصول ترین سال های سینمای ایران بود.در این سال بر خلاف انتظار،بسیاری از فیلم ها مورد استقبال عمومی قرار گرفت.در این سال فیلم های «زیر درخت سنجد» از جلال مقدم و «باباشمل»از علی حاتمی روی اکران آمد.«درشکه چی » از نصرت کریمی،«فرار از تله» از جلال مقدم،«آدمک» از خسرو هریتاش و «داش آکل» از مسعود کیمیایی از جمله فیلم های موفق بودند.
· سال 1351 سال بحران مالی سینما بود.چند فیلم قابل توجه مانند«پستچی»،«تپلی»،«صبح روز چهارم» و چند فیلم متوسط مانند «صمد و فولاد زره دیو»،«بلوچ» و «خواستگاری» ساخته شد.
· در سال 1352 حدود 85 فیلم ساخته شد.در این سال اکثر فیلم ها از کیفیت خوبی برخوردار نبودند.فیلم های قابل قبول عبارت بودند از «آرامش در حضور دیگران» که اولین فیلم بلند ناصر تقوایی بود.«تنگنا» از امیر نادری و «مغول ها» اثر کیمیاوی.در همین سال فیلم «تنگنا» در جشنواره دوم جهانی فیلم تهران به نمایش گذاشته شد.
· در سال 1353 تعداد 50 فیلم تولید شد.«ترکمن»از امیر شیروان،«سلام بر عشق» از بهادری.در این سال «داریوش» یکی از خوانندگان آن زمان به خاطر بازی در فیلم «یاران» دستگیر و فیلم نیز پس از یک هفته نمایش توقیف شد.ضمنا «اسرار گنج دره جنی» محصول استودیو گلستان فیلم یک اثر شبه سیاسی بود که به صورت طنز به تصویر کشیده شده بود.
· در سال 1345 تلویزیون وقت که قبلا به تولید سریال صمد پرداخته بود،راه را برای ورود این عنصر به سینما باز کرد.در این سال «صمد به مدرسه می رود» با فروش فوق العاده ای روبه رو شد.در همین سال فیلم «گوزن ها» ساخته مسعود کیمیایی یکی از فیلم های بحث انگیز و جنجالی آن زمان شده بود.«زنبورک» از فرخ غفاری و «غزل» از مسعود کیمیایی از دیگر فیلم های موفق آن سال محسوب می شدند.
· سال 1355 سال تکرار فیلم های گذشته بود.در این سال ورشکستگی سینمای ایران شروع شد.
· سال 1356 روی هم رفته 36 فیلم روی پرده نمایش داده شد.در این سال زمزمه ورشکستگی سینمای ایران به مطبوعات کشیده شد و کیهان نوشت«سینمای ایران می میرد.»
· در سال 1357 اعتصابات و تعطیلی سینماها آغاز شد.در همین سال صاحبان سینماها به قیمت بلیط سینما اعتراض داشتند و در صدد افزایش آن بودند.
· در سال 1357 به اتش کشیدن سینماها باعث شد تعداد زیادی از سینما های کشور از گردونه ی نمایش فیلم خارج شوند.
· 27 مرداد 1357 سینما رکس آبادان به آتش کشیده شد.از این سینما که بیش از 900 نفر فیلم گوزن ها را مشاهده می کردند،هیچ کس زنده خارج نشد.
· سال 1358 صاحبان سینماها به تعمیرات ناشی از خرابی های سال 1357 پرداختند.در همین سال نمایش فیلم ها رونق گرفت،اما سینمای برخی از صاحبان سینماها مصادره شد.
· سال 1359 شورای بررسی فیلم و فیلمنامه در معاونت امور سینمایی وزارت فرهنگ و آموزش عالی تشکیل شد.
· در سال 1360 کمیسیون اکران تشکیل شد.
· در سال 1361 معاونت امور سینمایی کشور به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی الحاق شد.
· در سال 1362 ویدیو کلوپ ها غیر قانونی اعلام شد.در همین سال«بنیاد فارابی» کار خود را آغاز کرد.
· در سال 1362 ورود فیلم خارجی توسط بخش خصوصی ممنوع اعلام شد.ورود فیلم فقط از طریق بنیاد فارابی مجاز شناخته شد.
· در اسفند ماه 1362 اجازه ورود فیلم به بنیاد فارابی داده شد.
· در سال 1363 قیمت بلیط سینما از 30 ریال به 50 ریال افزایش یافت.
· در سال 1364 فیلم «عقاب ها» ساخته ساموئل خاچیکیان به فروش بی سابقه ای دست یافت.
· در سال 1364 فیلم «دونده» به کارگردانی امیر نادری موفقیت بین المللی کسب کرد.این فیلم در جشنواره های خارجی به نمایش در آمد و نمایش آن در داخل و خارج کشور آزاد شد.
· در سال 1366 فیلم های ایرانی تقسیم بندی کیفی شد.فیلم ها به چهار گروه تقسیم شد که قیمت بلیط هر گروه متفاوت بود.
· در سال 1366 فیلم «ا جاره نشین ها» ساخته داریوش مهرجویی با استقبال بی نظیر مردم مواجه شد.
· در سال 1367 زمان بندی نمایش فیلم های ایرانی،انجمن تولیدکندگان فیلم ایرانی و تشکیلات منتقدان و نویسندگان سینمای ایران لغو شد شرط تصویب فیلمنامه برای ساخت فیلم منوط به اجازه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.
· سال 1368 سینمای ایران شاهد حضور گسترده ی فیلم های ایرانی در جشنواره های بین المللی بود.
· سال 1369 «خانه سینما» تاسیس شد.
· سال 1370 فیلم «عروس» ساخته «بهروز افخمی» فروش بی سابقه ای داشت.
· سال 1371 سال پر فراز و نشیبی برای سینمای ایران بود.در این سال فیلم«زندگی و دیگر هیچ» به کارگردانی «عباس کیارستمی» در عرصه بین المللی موفقیت های چشمگیری کسب کرد و توانست بالاترین جوایز بین ا لمللی را در تاریخ سینمای ایران به دست آورد.در همین سال پرداخت سوبسید دولتی در سینمای ایران حذف شد و فیلمسازان ناگهان با افزایش سرسام آور هزینه تولید فیلم مواجه شدند.در سال 1371 قیمت بلیط سینما ها مجدادا افزایش یافت.
· سال 1372 ادوات ماهواره وارد ایران شد.کلوپ های مجاز ویدیو تاسیس و بازگشایی شد و خرید،فروش و استفاده از ویدیو آزاد اعلام شد.
· در سال 1372 فیلم «هنرپیشه» ساخته «محسن مخملباف» در فروش به رکورد جدیدی دست یافت.
· سال 1373 اولین حضور سینمای ایران در بخش مسابقه جشنواره کن با فیلم «زیر درختان زیتون» ساخته عباس کیارستمی بود.
· سال 1374 جایزه اسکار توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تحریم شد.در این سال قیمت بلیط سینماها مجدادا افزایش یافت.ضمنا جعفر پناهی برای فیلم «بادکنک سفید»دوربین طلایی جشنواره کن را دریافت کرد.در همین سال در مدیریت امور سینمایی کشور تغییراتی حاصل شد.
· در سال 1375 ضوابط و مقررات برای فیلم و فیلمنامه برای نخستین بار تدوین شد.در این سال ساموئل خاچیکیان که به دلیل بیماری در منزل بستری بود،توسط عزت الله ضرغامی مورد عیاذت قرار گرفت و به خاطر پنجاه سال خدمت به سینمای ایران یک ساعت طلا به عنوان هدیه دریافت کرد.
· سال 1376 سال تغییرات وسیع در سیاست های سینمایی کشور بود.در این سال پس از انتخاب محمد خاتمی به عنوان ریاست جمهوری،سیف الله داد که ریاست هیات مدیره خانه سینما را عهده دار بودند؛به معاونت امور سینمایی کشور انتخاب شد.
· سال 1377 سال برگزاری هفدهمین جشنواره فیلم فجر بود.
· در سال 1378 ارامنه ایران از ساموئل خاچیکیان به پاس یک عمر خدمات ارزنده به سینمای ایران تقدیر کردند.
· سال 1379 محمد علی فردین،گران ترین هنرپیشه قبل از انقلاب درگذشت.در همین سال نعمت الله گرجی نیز فوت کرد.(روحشان شاد)
· سال 1380 سال غیر منتظره های سینمای ایران بود.فیلم «من ترانه 15 سال دارم» در این سال ساخته شد.
بر گرفته از مطلب حسن شریفی
نویسنده نیم قرن خاطرات سینمای ایران

۱-مسعود کیمیایی
2-متولد 7/5/132۰
3-مدرک تحصیلی: دیپلم
4- همسر سابق گیتی پاشایی(اهنگساز و خواننده)
5-همسر سابق فائقه اتشین(گوگوش)
۶- با دستیاری ساموئل خاچیکیان در فیلم خداحافظ رفیق به سینما آمد.
۷- با ساخت دومین فیلم بلندش (قیصر) موج جدیدی را در سینمای ایران پایه گذاری کرد که این نوع سینما تا سال 1357 ادامه پیدا کرد.
۸- فیلمهای زیادی از روی قیصر ساخته شد و بازیگران بسیاری با فیلمهای کیمیایی مطرح شدند.
۹- بهروز وثوقی، بهمن مفید، جمشید هاشم پور، گلچهره سجادیه، فریماه فرجامی، فرامرز صدیقی، احمد نجفی، شاهد احمدلو، فریبرز عرب نیا، هدیه تهرانی، محمدرضا فروتن، میترا حجار و ...
۱۰-به او لقب خداوندگار کارگردانی ایران را داده اند.
۱۱-فیلم هایش،فیلم دیالوگ است.
۱۲-نظیر دیالوگ فیلم هایش در هیچ فیلم دیگری پیدا نمی شود.
۱۳-هم محلی فرامرز قریبیان.
۱۴-خانه انها 50 متر با منزل قریبیان فاصله داشت.
۱۵-در حال حاضر ساکن فرشته است.
۱۶-با قریبیان،اکبر معززی،اسفندیار منفرد زاده و احمد رضا احمدی دوست بود.
۱۷-بعد از مدرسه همگی در خانه کیمیایی جمع می شدند و از هنر حرف می زدند.
۱۸-در ان زمان مسعود دوست داشت فیلم بسازد،اسفندیار رویای اهنگسازی داشت،احمدی دوست داشت شاعر شود و فرامرزمی خواست ورزشکار شود.
۱۹-یک روز دسته جمعی سر صحنه فیلم «ضربت»خاچیکیان رفتند و سرنوشت همگی عوض شد.
۲۰-موسیقی را خوب می شناسد.
۲۱-موسیقی فیلم هایش همیشه جزو ماندگارترین ها هستند.
۲۲-مرسدس با موسیقی بابک بیات و قیصر و رضا موتوری با موسیقی منفرد زاده تکرار ناپذیرند.
۲۳-قرار بود در حکم بار دیگر با استاد بیات همکاره کند که بنا به دلایلی منتفی شد.
۲۴-به صدای فرهاد علاقه دارد.
۲۵-می گوید موسیقی حکم و صدای یزدانی او را به دوران صدای بی صدا(مرد تنها) برد.
۲۶- از پسرش پولاد در بیش تر فیلم هایش استفاده میکند،که اولین انها تجارت بود.
27-حمایت پولاد از پدرش در برابر منتقدان رئیس.
28-پولاد کیمیایی اعتقاد دارد «رئیس»در کارنامه کارگردان اثری بر جسته است.
29-زمزمه ها مبنی بر این است که استاد کیمیایی به رنگ ابی تمایل دارد(راست و دروغش گردن شایعه سازان)
30-رئیس را به علت نامطلوب بودن صدایش از بخش مسابقه خارج کرد.
31-این فیلم به عنوان یکی از فیلم های بخش سینمای اسیا هم انتخاب شده بود.
32-قرار بود عزت ا... انتظامی در رئیس هم برای کیمیایی بازی کند،اما به دلیل کوتاهی نقش قبول نکرد.
33-مسعود خان این نقش را به خسرو شکیبایی سپرد.
34-شکیبایی دو روز به محل فیلمبرداری رفت و پنج میلیون دستمزد گرفت.
35-بی توجهی به «حکم»در جشن خانه سینما.
36-حکم هم در بیست و سومین دوره جشنواره فیلم فجر شرکت نکرد.
37-استاد کیمیایی عنوان کرده که علاقه زیادی به ساخت یک فیلم درباره زندگی شاملو دارد.
38- دخالت های سعید راد موجب شد که کیمیایی قید حضور او در رئیس را بزند و از قریبیان به جای او بهره بگیرد.
39-قرار بود در تیتراژ ابتدایی فیلم سالاد فصل ساخته فریدون جیرانی ذکر شود که این فیلم تقدیمیست به مسعود کیمیایی،اما در نهایت طبق انتظار از این کار جلوگیری کردند!!!
40-کیمیایی با حضور در پشت صحنه سالاد فصل تحت تاثیر بازی شکیبایی قرار گرفت و تصمیم گرفت که از حضور او در «حکم» بهره ببرد.
41-شکیبایی زمانی که متوجه حضور کیمیایی شد با خم شدن و بوسیدن دست او از استاد سینمای ایران استقبال کرد،که این صحنه با گریستن هر دوی ان ها همراه شد.
42-استاد قرار است «وصیت مسموم» را جلوی دوربین ببرد.
43-کیمیایی صراحتا عنوان کرد که حضور پولاد در فیلم جدیدش قطعیست.
44-از بازی پولاد در چند فیلم اخیر بسیار راضیست.
45-قرار است در این فیلم از شاگردان اموزشگاه بازیگری خود نیز استفاده کند.
46-پر طرفدارترین کارگردان ایرانیست(چه در داخل کشور وچه خارج از ان)
47-موافقان و مخالفان او حد وسط ندارند.
48-فیلم هایش همواره مورد استقبال ایرانیان مقیم خارج از کشور قرار می گیرد.
قدر خداوندگار کارگردانی ایران را بدانیم،که ممکن است فردا خیلی دیر باشد...

